Wpływ leczenia Retatrutydem na poziom testosteronu
Moje własne anegdotyczne wyniki dotyczące poprawy zdrowia metabolicznego dzięki Retatrutide były po prostu zdumiewające. W ciągu 4 miesięcy przeszedłem od stanu granicznej cukrzycy (średni poziom A1C 7s, niski poziom glukozy we krwi na czczo 100s) i okropnych lipidów (cholesterol 250s, LDL 150s, wysoki poziom trójglicerydów, itp.) do optymalnych poziomów we wszystkich obszarach.
Ostatnie wyniki całkowitego testosteronu (wysoki poziom 600s dwa razy w ciągu 2 miesięcy o różnych porach dnia) skłoniły mnie do zadania sobie kolejnego pytania: Czy Reta (i GLP1s ogólnie) może być mechanizmem poprawy męskiego hormonu (szczególnie testosteronu) bez suplementacji?
Oto, co odkryłem:
Jak insulinooporność obniża poziom testosteronu
Insulinooporność tłumi testosteron poprzez kilka mechanizmów biologicznych:
• Tłumienie SHBG: Wysoki poziom insuliny (hiperinsulinemia) sygnalizuje wątrobie, aby zmniejszyła produkcję globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG). Ponieważ SHBG transportuje testosteron we krwi, niższe poziomy SHBG automatycznie skutkują niższymi odczytami całkowitego testosteronu.
• Zmniejszona odpowiedź komórek Leydiga: Badania z National Library of Medicine ( https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12323448/ ) wskazują, że insulinooporność jest związana ze zmniejszoną odpowiedzią komórek Leydiga (komórek w jądrach, które produkują testosteron) na hormony stymulujące, takie jak hCG.
• Hamowanie osi HPT: Insulinooporność jest często związana ze zwiększoną ilością tłuszczu trzewnego, który wydziela prozapalne cytokiny i leptynę. Substancje te mogą hamować oś podwzgórze-przysadka-gonady (HPT), centrum dowodzenia produkcją testosteronu.
• Zwiększona aromatyzacja: Insulinooporność jest często związana z otyłością, w której enzym zwany aromatazą w tkance tłuszczowej przekształca testosteron w estrogen (estradiol). To dodatkowo obniża całkowity testosteron i hamuje jego produkcję poprzez ujemne sprzężenie zwrotne. [1 ( https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11471403/ ), 2 ( https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0168822725009490 ), 3 ( https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3955331/ ), 4 ( https://diabetesjournals.org/care/a...-Testosterone-Associated-With-Obesity-and-the ), 5 ( https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12323448/ ), 6 ( https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6311464/ ), 7 ( https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19859074/ )]
„Błędne koło”
Chociaż insulinooporność hamuje produkcję testosteronu, działa to również w drugą stronę. Niski poziom testosteronu może powodować wzrost masy tłuszczowej i spadek masy mięśniowej, co nasila insulinooporność. To tworzy samonapędzającą się pętlę spadku metabolicznego i hormonalnego. [1 ( https://www.numan.com/low-testosterone/causes/impact-of-metabolic-syndrome-on-td), 2 ( https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3955331/ ), 3 ( https://firstpointmd.com/low-testosterone-and-metabolic-syndrome-the-hidden-connection-introduction/ )]
Odwracalność.
Dobra wiadomość: to funkcjonalne zahamowanie jest często odwracalne. Badania wykazały, że poprawa wrażliwości na insulinę poprzez zmiany stylu życia, takie jak znaczna utrata masy ciała i ćwiczenia fizyczne, może zwiększyć naturalny poziom testosteronu, a nawet odwrócić hipogonadyzm u ponad 50% otyłych mężczyzn.
Właśnie dziś analizowałem swoje wyniki z kilku lat z Klodem. W sumie wysypał te same wnioski - błędne koło, no i u mnie wyszła tarczyca za mała co też mocno zamieszało, a nie miałem o tym pojęcia do 40 roku życia. Wysokie TSH powodowało też podwyższenie prolki - prolka powodowała zamułę i bóle głowy, to odbierało chęci do aktywnego trybu życia a im bardziej się zapuścisz - tym trudniej się przełamać.
Z powyższych powodów nie żaluję, że zdecydowałem się na Retatrutyd, bo bardzo pomógł mi wrócić do sportu. Nigdy w żuciu nie miałem tak dobrej kondycji 🙂 chociaż nadal mam sporą nadwagę.
Niestety dużym minusem Rety jest wywołuwany przez nią jak roboczo go nazwałem "syndrom samozadowolenia". I o ile dał mi spokój i oreność siebie to zabrała mi jedną z podstawowych cech mojej osobowości czyli nadrabianie wszystkich strat i błędów mistrzowskimi finiszami. Na recie nie chce mi się finiszować, a jeśli się już zmotywuję to i tak robię to na pół gwizdka, zamiast samego siebie zaskakiwać efektami.
Tak więc wolno szykuję się do zrezygnowania z rety i zastanawiam się nad zamianą na Elaronitide lub Cagrlintide (Cagri).
Mam wrażenie, że Reta za bardzo zmienia moją osobowość.
Ciekaw jestem przejścia na Retę, jeszcze miesiąc i skończę MJ z apteki.
Też czuję się inaczej na MJ niż wcześniej, ale mam właśnie wrażenie, że kiedyś chciałem za mocno, za dużo na raz i za szybko, a teraz się to trochę uspokoiło, stonowało. Czuję się z tym dobrze. 🙂
Cytat z habz data 9 lipca, 2026, 5:45 pmCiekaw jestem przejścia na Retę, jeszcze miesiąc i skończę MJ z apteki.
Też czuję się inaczej na MJ niż wcześniej, ale mam właśnie wrażenie, że kiedyś chciałem za mocno, za dużo na raz i za szybko, a teraz się to trochę uspokoiło, stonowało. Czuję się z tym dobrze. 🙂
To samo zauważyłem na MJ. Zawsze musiało być mocno i wszystko na raz. Teraz jakoś mnie MJ nastawia spokojniej. Robię sumiennie po prostu wszystko
Myślę że to pośredni wpływ GLP-1 na układ dopaminowy. To co jest zaletą - stabilizacja głodu (nie tylko na jedzenie, ale też używki) pośrednio jest warunkowane przez osłabienie układu nagrody.
Ostatnie wpisy na forum
Nowe
