Cytat z Gość data 18 lipca, 2026, 5:02 am

Ciekawe badanie pilotażowe, na podstawie poziomu GLP1 i GIP na czczo badano, który środek będzie skuteczniejszy w leczeniu otyłości

https://www.mdpi.com/2075-4418/16/13/1979

podsumowanie (AI):

Poziom inkretyn mierzony na czczo (GLP-1 i GIP) może służyć jako potencjalny biomarker predykcyjny, pomagający przewidzieć, który z leków – semaglutyd czy tirzepatyd – przyniesie u danego pacjenta optymalny spadek masy ciała.

Zgodnie z wynikami badań przedstawionych w źródłach, wybór leku można oprzeć na następujących profilach inkretynowych:

• Niski poziom GIP (tertyl dolny): Wskazuje na preferencję tirzepatydu. Pacjenci z niskim poziomem GIP, niezależnie od poziomu GLP-1, osiągali optymalną odpowiedź na ten lek (średni spadek masy ciała o 18,2%). Przypuszcza się, że niski poziom GIP oznacza, iż receptory dla tego hormonu są „dostępne” i wysoce wrażliwe na stymulację farmakologiczną.
• Niski poziom GLP-1 przy jednoczesnym średnim lub wysokim poziomie GIP: Wskazuje na preferencję semaglutydu. W tej grupie pacjenci osiągali optymalne efekty (średni spadek masy ciała o 16,8%). Niski poziom GLP-1 może odzwierciedlać niedobór wydzielania tego hormonu, co czyni receptory GLP-1 bardzo podatnymi na działanie leku.
• Wysoki poziom obu inkretyn (GLP-1 i GIP): Sugeruje słabą odpowiedź na oba leki (spadek masy ciała <5%). Stan ten może odzwierciedlać uogólnioną oporność inkretynową, gdzie receptory są zdesensybilizowane z powodu przewlekle wysokich stężeń hormonów.

Biologiczne uzasadnienie i ograniczenia

Mechanizm ten opiera się na koncepcji zajętości receptorów. Gdy poziom danego hormonu jest niski, jego receptory mogą być niewykorzystane i przez to bardziej responsywne na leki. I odwrotnie, wysokie stężenia hormonów mogą prowadzić do osłabienia sygnalizacji receptorowej, podobnie jak w przypadku insulinooporności.

Należy jednak pamiętać o istotnych ograniczeniach tej metody:

• Pojedynczy pomiar na czczo nie pozwala odróżnić niedoboru wydzielania inkretyn od oporności receptora.
• Przedstawione wyniki pochodzą z badania pilotażowego i wymagają potwierdzenia w większych, randomizowanych próbach klinicznych, zanim staną się standardem w praktyce lekarskiej.
• Wybór leku w codziennej praktyce nadal zależy od wielu innych czynników, takich jak koszty, tolerancja i preferencje pacjenta