Uwaga, zapomniałem o tym napisać we wcześniejszych wątkach. Otóż - Tesamorelin bo zrekonstruowaniu przechowujemy w temperaturze pokojowej - przechowywanie go w lodówce go niszczy o czym się boleśnie przekonałem w praktyce.
Uwaga, zapomniałem o tym napisać we wcześniejszych wątkach. Otóż - Tesamorelin bo zrekonstruowaniu przechowujemy w temperaturze pokojowej - przechowywanie go w lodówce go niszczy o czym się boleśnie przekonałem w praktyce.
20% zniżki w Ad Labs https://www.ad-labs.pl/ po wpisaniu kodu pink20
Rabini jednakowuż toczą dysputy w Internecie. Co do pharmy - nie ma dyskusji - po reko egrifta WR 20-25*C. Co do vendor grade - skrajnie różne opinie i doświadczenia użytkowników.
Ba, wpadłem nawet na taką grupę:
https://www.facebook.com/groups/peptidesresearch/
Ok so we have our first Bro Science myth results! We took over 99% pure Tesamorelin and reconstituted with Bac water. Here are the results after 5 days of both room temp and refrigerated. Virtually no degradation on the fridge and a 5% degradation room temp after 5 days. I’m a bit surprised at the rate of degradation room temp but I do know tesa is rather fragile. No room temp for tesa!
Testowali na BAC ph 5
+ kolejny test side by side - ale płatna subskrypcja żeby dotrzeć do wyników
Rabini jednakowuż toczą dysputy w Internecie. Co do pharmy - nie ma dyskusji - po reko egrifta WR 20-25*C. Co do vendor grade - skrajnie różne opinie i doświadczenia użytkowników.
Ok so we have our first Bro Science myth results! We took over 99% pure Tesamorelin and reconstituted with Bac water. Here are the results after 5 days of both room temp and refrigerated. Virtually no degradation on the fridge and a 5% degradation room temp after 5 days. I’m a bit surprised at the rate of degradation room temp but I do know tesa is rather fragile. No room temp for tesa!
Testowali na BAC ph 5
+ kolejny test side by side - ale płatna subskrypcja żeby dotrzeć do wyników
No lol, nie wiem o czym Ty dyskutujesz, skoro porównywali w labie. Największym kontrybutorem do problemów wydaje się być jednak BAC i jej ph. I nie neguję, że u Ciebie zżelowało / szlag trafił w inny sposób. Jednakowuż to dowód anegdotyczny.
Dobra, żeby zamknąć temat pod kątem degradacji (ale nie ogólnego zachowania peptydu), nabyłem drogą subskrypcji dostęp.
Oto wyniki 2 testu, robione z Janoshikiem.
Earlier today I shared a sneak peek at the first month of Peptide Crafters’ Tesamorelin degradation study. Shortly after they got back to me with the baseline COA, so now we can do a proper comparison. Here’s the full breakdown.
Most people in this space know they should store their peptides properly but have never actually seen data showing what happens when you don’t. This study starts to answer that question with real numbers from a controlled comparison.
Study Setup
Same batch (PC-G2-TS10), three samples tested by Janoshik on February 16, 2026 to establish a starting point — think of this as the “before” snapshot. Two months of additional testing still to come.
Here’s how the timeline worked before that baseline test even happened: the samples were produced, spent about a week in dry storage at the facility, then shipped to Janoshik which took another week. So by the time Janoshik tested them for baseline, they had already been sitting in lyophilized (freeze-dried powder) form for roughly two weeks. Once baseline was confirmed, each sample was assigned to its storage condition and the clock started.
Storage conditions:
Sample B — room temperature at 68–70°F
Sample C — refrigerated at 39°F
Sample A — held for later timepoints in the study
Baseline — February 16, 2026
Sample A — 10.76 mg | Purity: 99.894%
Sample B — 11.46 mg | Purity: 99.876%
Sample C — 10.90 mg | Purity: 99.861%
All three samples started in essentially the same place — purity right around 99.86–99.89%. That’s a clean, consistent starting point across the board.
Month 1 Results — March 16, 2026
Sample B (Room Temperature — 68–70°F)
Baseline: 11.46 mg | 99.876%
Month 1: 10.81 mg | 98.184%
Content loss: 0.65 mg (-5.67%)
Purity loss: 1.692 percentage points
Sample C (Refrigerated — 39°F)
Baseline: 10.90 mg | 99.861%
Month 1: 10.59 mg | 99.732%
Content loss: 0.31 mg (-2.84%)
Purity loss: 0.129 percentage points
What The Numbers Actually Mean
Think of purity as how much of what’s in the vial is actually the peptide you want versus broken down byproducts. The higher the number the better.
After one month in the refrigerator, Sample C dropped only 0.129 percentage points in purity and lost 0.31 mg of content. That’s essentially nothing — the peptide is nearly identical to where it started.
Sample B stored at room temperature is a different story. It lost 0.65 mg of content — more than twice what the refrigerated sample lost — and dropped 1.692 percentage points in purity. That’s over 13 times more purity degradation than the refrigerated sample over the exact same period from the exact same batch.
In plain terms: if your Tesamorelin sits at room temperature for a month, it is measurably less potent and less pure than when you started. A standard refrigerator running at 39°F largely prevents that — and that’s exactly the kind of storage most researchers already have access to.
The narrative that refrigerating Tesamorelin causes degradation has never had real data behind it. One month in, the refrigerated sample is sitting at 99.732% purity with minimal content loss. That talking point should be put to rest — and two more months of data will make it even more definitive.
Where The Study Goes From Here
This is month one of three. The real value here is the full progression — two more months of data will show whether the degradation rate stays steady, speeds up, or levels off. Peptide degradation doesn’t always move in a straight line, which is exactly why tracking it over multiple months matters.
If the gap between room temperature and refrigerated continues to widen through months two and three, the cumulative difference is going to be substantial. I’ll share the data as each round comes in.
Big shoutout to Peptide Crafters for running this properly and letting me share it with the community in real time.
More to come.
Więc konkluzja jest taka: można trzymać w pokojowej, można w lodówce. Trzymanie w lodówce może przyczynić się do mętnienia / żelowania, w określonych okolicznościach. Trzymanie w temp. pokojowej - zapewne spoko, jeśli masz 10 mg do zużycia w 5 dni. Ja mam 20 mg do zużycia w 10 dni i preferuję na taki okres czasu lodówkę. Jak / jeśli zżeluje: na pewno dam znać.
No lol, nie wiem o czym Ty dyskutujesz, skoro porównywali w labie. Największym kontrybutorem do problemów wydaje się być jednak BAC i jej ph. I nie neguję, że u Ciebie zżelowało / szlag trafił w inny sposób. Jednakowuż to dowód anegdotyczny.
Dobra, żeby zamknąć temat pod kątem degradacji (ale nie ogólnego zachowania peptydu), nabyłem drogą subskrypcji dostęp.
Oto wyniki 2 testu, robione z Janoshikiem.
Earlier today I shared a sneak peek at the first month of Peptide Crafters’ Tesamorelin degradation study. Shortly after they got back to me with the baseline COA, so now we can do a proper comparison. Here’s the full breakdown.
Most people in this space know they should store their peptides properly but have never actually seen data showing what happens when you don’t. This study starts to answer that question with real numbers from a controlled comparison.
Study Setup
Same batch (PC-G2-TS10), three samples tested by Janoshik on February 16, 2026 to establish a starting point — think of this as the “before” snapshot. Two months of additional testing still to come.
Here’s how the timeline worked before that baseline test even happened: the samples were produced, spent about a week in dry storage at the facility, then shipped to Janoshik which took another week. So by the time Janoshik tested them for baseline, they had already been sitting in lyophilized (freeze-dried powder) form for roughly two weeks. Once baseline was confirmed, each sample was assigned to its storage condition and the clock started.
Storage conditions:
Sample B — room temperature at 68–70°F
Sample C — refrigerated at 39°F
Sample A — held for later timepoints in the study
Baseline — February 16, 2026
Sample A — 10.76 mg | Purity: 99.894%
Sample B — 11.46 mg | Purity: 99.876%
Sample C — 10.90 mg | Purity: 99.861%
All three samples started in essentially the same place — purity right around 99.86–99.89%. That’s a clean, consistent starting point across the board.
Month 1 Results — March 16, 2026
Sample B (Room Temperature — 68–70°F)
Baseline: 11.46 mg | 99.876%
Month 1: 10.81 mg | 98.184%
Content loss: 0.65 mg (-5.67%)
Purity loss: 1.692 percentage points
Sample C (Refrigerated — 39°F)
Baseline: 10.90 mg | 99.861%
Month 1: 10.59 mg | 99.732%
Content loss: 0.31 mg (-2.84%)
Purity loss: 0.129 percentage points
What The Numbers Actually Mean
Think of purity as how much of what’s in the vial is actually the peptide you want versus broken down byproducts. The higher the number the better.
After one month in the refrigerator, Sample C dropped only 0.129 percentage points in purity and lost 0.31 mg of content. That’s essentially nothing — the peptide is nearly identical to where it started.
Sample B stored at room temperature is a different story. It lost 0.65 mg of content — more than twice what the refrigerated sample lost — and dropped 1.692 percentage points in purity. That’s over 13 times more purity degradation than the refrigerated sample over the exact same period from the exact same batch.
In plain terms: if your Tesamorelin sits at room temperature for a month, it is measurably less potent and less pure than when you started. A standard refrigerator running at 39°F largely prevents that — and that’s exactly the kind of storage most researchers already have access to.
The narrative that refrigerating Tesamorelin causes degradation has never had real data behind it. One month in, the refrigerated sample is sitting at 99.732% purity with minimal content loss. That talking point should be put to rest — and two more months of data will make it even more definitive.
Where The Study Goes From Here
This is month one of three. The real value here is the full progression — two more months of data will show whether the degradation rate stays steady, speeds up, or levels off. Peptide degradation doesn’t always move in a straight line, which is exactly why tracking it over multiple months matters.
If the gap between room temperature and refrigerated continues to widen through months two and three, the cumulative difference is going to be substantial. I’ll share the data as each round comes in.
Big shoutout to Peptide Crafters for running this properly and letting me share it with the community in real time.
More to come.
Więc konkluzja jest taka: można trzymać w pokojowej, można w lodówce. Trzymanie w lodówce może przyczynić się do mętnienia / żelowania, w określonych okolicznościach. Trzymanie w temp. pokojowej - zapewne spoko, jeśli masz 10 mg do zużycia w 5 dni. Ja mam 20 mg do zużycia w 10 dni i preferuję na taki okres czasu lodówkę. Jak / jeśli zżeluje: na pewno dam znać.
Zwykle Tesa to 1 tydz do 3 tyg. Na skończenie fiolki. Ja trzymałem w temp. Pokojowej w ciemnym miejscu.
Pytanie:
Czy zamiana w żel jest odwracalna, czy niszczy strukturę na stałe? W teorii słyszałem o stosowaniu większego rozcieńczenia/lekkim podnoszeniu pH.
Spotkałem się z instrukcjami dotyczącymi fragmentu 176-192 - żeby od razu przenosić do insulinówki całość bo żelował. (Problem z pobraniem z fiolki).Sugerowano że można bezpiecznie używać mimo zmiany konsystencji. (Biolab)
Czy peptyd w postaci żelu traci całkowitą aktywność?
Do tesamoreliny niektóre źródła zalecają wode do wstrzykiwań.
Woda bac jest problematyczna.😉
...........................edit
Temat ciekawy, więc zrobiłem krótki przegląd:
"W niektórych przypadkach agregacja jest odwracalna, podczas gdy w innych jest skutecznie nieodwracalna. W obu przypadkach zmniejsza to stabilność fizyczną danego peptydu, co nie tylko prowadzi do utraty aktywności, ale także innych poważnych problemów, takich jak toksyczność i immunogenność"
Czynniki zewnętrzne mogące wpływać na agregacje:
-pH roztworu i zanieczyszczenia (więc jakość naszej wody BAC - optymalne pH 5,5-6,0 - zakwaszenie rr przyspiesza degradację )
-dodane substancje pomocnicze:
*Roztwory buforowe - w komercyjnej Tesa. mamy dodatek Histydyny
*Surfaktanty (Polisorbat20)
*Konserwanty (Alkohol benzylowy może indukować żelowanie -w niektórych przypadkach / EGRIFTA WR - woda BAC - jest stosowana jako rozp. więc nie powinien miec wplywu)
-Temperatura, mieszanie/wstrząsanie, proces liofilizacji
-żelowanie/mętnienie-> śmietnik , za duże ryzyko - nie wiemy co zaszło i dlaczego - nie warto ryzykować z ratowaniem próbki (zakwaszaniem/rozcieńczaniem)
-temperatura- ma wpływ- komercyjna Tes. zalecenia przechowywanie w temp. pokojowej (tylko tam jest forma acetylowana, polisorbat20, histydyna, stabilne pH), natomiast badania patentowe proponują 2-8 st C ( roztwor z dodatkiem cyklodekstryn)
-teoretycznie możnaby poeksperymentować z wzbogacaniem wody BAC np w 0,5% polisorbatu20 /odpowiedni roztwór buforowy (dodatek histydyny) - problemem byłoby pozyskanie sterylnego poli.20 - a także nieprzewidywalny efekt końcowy - w warunkach domowych/amatorskich nie mamy wpływu na parametry roztworu.
-komercyjnie pojawiają się już takie roztwory do żelujących peptydów np https://peptology.pl/product/peptide-matrix-water
Zwykle Tesa to 1 tydz do 3 tyg. Na skończenie fiolki. Ja trzymałem w temp. Pokojowej w ciemnym miejscu.
Pytanie:
Czy zamiana w żel jest odwracalna, czy niszczy strukturę na stałe? W teorii słyszałem o stosowaniu większego rozcieńczenia/lekkim podnoszeniu pH.
Spotkałem się z instrukcjami dotyczącymi fragmentu 176-192 - żeby od razu przenosić do insulinówki całość bo żelował. (Problem z pobraniem z fiolki).Sugerowano że można bezpiecznie używać mimo zmiany konsystencji. (Biolab)
Czy peptyd w postaci żelu traci całkowitą aktywność?
Do tesamoreliny niektóre źródła zalecają wode do wstrzykiwań.
Woda bac jest problematyczna.😉
...........................edit
Temat ciekawy, więc zrobiłem krótki przegląd:
"W niektórych przypadkach agregacja jest odwracalna, podczas gdy w innych jest skutecznie nieodwracalna. W obu przypadkach zmniejsza to stabilność fizyczną danego peptydu, co nie tylko prowadzi do utraty aktywności, ale także innych poważnych problemów, takich jak toksyczność i immunogenność"
Czynniki zewnętrzne mogące wpływać na agregacje:
-pH roztworu i zanieczyszczenia (więc jakość naszej wody BAC - optymalne pH 5,5-6,0 - zakwaszenie rr przyspiesza degradację )
-dodane substancje pomocnicze:
*Roztwory buforowe - w komercyjnej Tesa. mamy dodatek Histydyny
*Surfaktanty (Polisorbat20)
*Konserwanty (Alkohol benzylowy może indukować żelowanie -w niektórych przypadkach / EGRIFTA WR - woda BAC - jest stosowana jako rozp. więc nie powinien miec wplywu)
-Temperatura, mieszanie/wstrząsanie, proces liofilizacji
-żelowanie/mętnienie-> śmietnik , za duże ryzyko - nie wiemy co zaszło i dlaczego - nie warto ryzykować z ratowaniem próbki (zakwaszaniem/rozcieńczaniem)
-temperatura- ma wpływ- komercyjna Tes. zalecenia przechowywanie w temp. pokojowej (tylko tam jest forma acetylowana, polisorbat20, histydyna, stabilne pH), natomiast badania patentowe proponują 2-8 st C ( roztwor z dodatkiem cyklodekstryn)
-teoretycznie możnaby poeksperymentować z wzbogacaniem wody BAC np w 0,5% polisorbatu20 /odpowiedni roztwór buforowy (dodatek histydyny) - problemem byłoby pozyskanie sterylnego poli.20 - a także nieprzewidywalny efekt końcowy - w warunkach domowych/amatorskich nie mamy wpływu na parametry roztworu.
Zagadnienie jest bardzo ciekawe. To, że peptyd żeluje nie oznacza od razu, że traci aktywność bądź się rozpada - tutaj istotne są oddziaływania między poszczególnymi cząsteczkami danego peptydu. Tak samo brak degradacji ilościowej nie świadczy o tym, że substancja będzie działać - biodostępność może ulec znaczącej zmianie. Nie znalazłem niestety badań dotyczących wpływu formy tego białka na biodostępność - zakładając naturalnie, że rozcieńczymy peptyd i żelowanie ustąpi. @v próbowałeś po żżelowaniu rozcieńczyć Tesę?
Zagadnienie jest bardzo ciekawe. To, że peptyd żeluje nie oznacza od razu, że traci aktywność bądź się rozpada - tutaj istotne są oddziaływania między poszczególnymi cząsteczkami danego peptydu. Tak samo brak degradacji ilościowej nie świadczy o tym, że substancja będzie działać - biodostępność może ulec znaczącej zmianie. Nie znalazłem niestety badań dotyczących wpływu formy tego białka na biodostępność - zakładając naturalnie, że rozcieńczymy peptyd i żelowanie ustąpi. @v próbowałeś po żżelowaniu rozcieńczyć Tesę?
Ja mój TSM20 of PPHK reconnuje w Hospirze, trzymam w lodówce po 20 dni (zszedłem z 2mg na dzień do 1mg 5 dni on/2 off ponieważ mój IGF-1 z 244 to 488 w 2 miesiące się podniósł). Nie zauważyłem żelowania 😅
Ja mój TSM20 of PPHK reconnuje w Hospirze, trzymam w lodówce po 20 dni (zszedłem z 2mg na dzień do 1mg 5 dni on/2 off ponieważ mój IGF-1 z 244 to 488 w 2 miesiące się podniósł). Nie zauważyłem żelowania 😅
Ja mój TSM20 of PPHK reconnuje w Hospirze, trzymam w lodówce po 20 dni (zszedłem z 2mg na dzień do 1mg 5 dni on/2 off ponieważ mój IGF-1 z 244 to 488 w 2 miesiące się podniósł). Nie zauważyłem żelowania 😅
Ja mój TSM20 of PPHK reconnuje w Hospirze, trzymam w lodówce po 20 dni (zszedłem z 2mg na dzień do 1mg 5 dni on/2 off ponieważ mój IGF-1 z 244 to 488 w 2 miesiące się podniósł). Nie zauważyłem żelowania 😅
Ja mój TSM20 of PPHK reconnuje w Hospirze, trzymam w lodówce po 20 dni (zszedłem z 2mg na dzień do 1mg 5 dni on/2 off ponieważ mój IGF-1 z 244 to 488 w 2 miesiące się podniósł). Nie zauważyłem żelowania 😅
A badałeś wpływ na gospodarkę cukrową?
Wrzuciłem resztę wyników do GPT 😂
Przed tesa: glukoza 82, insulina 8,0, HOMA-IR 1,62, HbA1c 5,58%. Po 2 miesiącach: glukoza 71, insulina 8,9, HOMA-IR ~1,56 i HbA1c 5,35%. Więc mimo wzrostu IGF-1 z 244 do ~488 na razie nie widać pogorszenia gospodarki cukrowej
W tym tygodniu idę sprawdzić ponownie IGF-1/HbA1c/HOMA-IR + inne podstawowe badania.
Ja mój TSM20 of PPHK reconnuje w Hospirze, trzymam w lodówce po 20 dni (zszedłem z 2mg na dzień do 1mg 5 dni on/2 off ponieważ mój IGF-1 z 244 to 488 w 2 miesiące się podniósł). Nie zauważyłem żelowania 😅
A badałeś wpływ na gospodarkę cukrową?
Wrzuciłem resztę wyników do GPT 😂
Przed tesa: glukoza 82, insulina 8,0, HOMA-IR 1,62, HbA1c 5,58%. Po 2 miesiącach: glukoza 71, insulina 8,9, HOMA-IR ~1,56 i HbA1c 5,35%. Więc mimo wzrostu IGF-1 z 244 do ~488 na razie nie widać pogorszenia gospodarki cukrowej
W tym tygodniu idę sprawdzić ponownie IGF-1/HbA1c/HOMA-IR + inne podstawowe badania.