
SLU-PP-332 toksyczność
Cytat z vvril data 14 września, 2026, 9:00 amSzukając informacji na temat biodostępności na grupie STG otrzymałem odpowiedź od boota:
"SLU-PP jest hydrofobowy i musi być rozpuszczany w substancjach chemicznych, które nie są bezpieczne do wstrzykiwania.
W przypadku stosowania doustnego wczesne testy członków sugerują, że SLU-PP nie przetrwa kwasu żołądkowego i może rozkładać się na niebezpieczne produkty uboczne, w tym fragmenty podobne do hydrazyny, których ludzie nie powinni spożywać."
W literaturze całkowity brak informacji na temat przyswajalności/bezpieczeństwa przy podawaniu doustnym.
Wrzuciłem wzór chemiczny do AI żeby zaproponował metabolizm slupp332 przy podaniu doustnym:
1. Żołądek (środowisko kwaśne, pH ≈ 1,5–3,5)
Najważniejszy proces to hydroliza kwasowa wiązania hydrazonowego (C=N).
N-acylhydrazony ulegają katalizowanej protonowaniem hydrolizie do:
- 2-naftoaldehydu
- 4-hydroksybenzohydrazydu
Hydroliza jest typowa dla tej klasy związków w warunkach żołądkowych (literatura potwierdza niestabilność wielu N-acylhydrazonów przy pH 2). Część cząsteczki może przetrwać (stabilność zależy od podstawienia aromatycznego), ale znacząca degradacja jest spodziewana.
2. Jelito cienkie (pH ≈ 6–7,5) i flora bakteryjna
- Pozostała nienaruszona cząsteczka oraz produkty hydrolizy mogą ulegać dalszej hydrolizie enzymatycznej (amidazy/hydrolazy jelitowe) – rozpad wiązania amidowego w hydrazydzie → 4-hydroksybenzoesan + hydrazyna/pochodne.
- Mikroflora jelitowa może przeprowadzać:
- redukcję wiązania C=N lub N–N,
- dalsze przekształcenia hydrazydów (reduktywne rozszczepienie N–N),
- biotransformacje aldehydu naftalenowego.
- Grupa fenolowa może ulegać koniugacji (glukuronidacja/sulfatacja) już w enterocytach (UGT, SULT).
Następnie poprosiłem o ocenę szkodliwości potencjalnych metabolitów:
Oczywiście to luźna rozkmina, natomiast warto zachować pewną ostrożność jeżeli zdecydujemy się przyjmować ten środek doustnie; minimum BHP to wybór kapsułek dojelitowych odpornych na niskie pH w żołądku.
Podawanie pozajelitowe to konieczność rozpuszczenia w DMSO, ewentualnie sterylny olej/DMSO - nie jest rozpuszczalny w wodzie.
Czy ktoś ma jakieś doświadczenia z slupp32 do iniekcji?
Szukając informacji na temat biodostępności na grupie STG otrzymałem odpowiedź od boota:
"SLU-PP jest hydrofobowy i musi być rozpuszczany w substancjach chemicznych, które nie są bezpieczne do wstrzykiwania.
W przypadku stosowania doustnego wczesne testy członków sugerują, że SLU-PP nie przetrwa kwasu żołądkowego i może rozkładać się na niebezpieczne produkty uboczne, w tym fragmenty podobne do hydrazyny, których ludzie nie powinni spożywać."

W literaturze całkowity brak informacji na temat przyswajalności/bezpieczeństwa przy podawaniu doustnym.
Wrzuciłem wzór chemiczny do AI żeby zaproponował metabolizm slupp332 przy podaniu doustnym:
1. Żołądek (środowisko kwaśne, pH ≈ 1,5–3,5)
Najważniejszy proces to hydroliza kwasowa wiązania hydrazonowego (C=N).
N-acylhydrazony ulegają katalizowanej protonowaniem hydrolizie do:
- 2-naftoaldehydu
- 4-hydroksybenzohydrazydu
Hydroliza jest typowa dla tej klasy związków w warunkach żołądkowych (literatura potwierdza niestabilność wielu N-acylhydrazonów przy pH 2). Część cząsteczki może przetrwać (stabilność zależy od podstawienia aromatycznego), ale znacząca degradacja jest spodziewana.
2. Jelito cienkie (pH ≈ 6–7,5) i flora bakteryjna
- Pozostała nienaruszona cząsteczka oraz produkty hydrolizy mogą ulegać dalszej hydrolizie enzymatycznej (amidazy/hydrolazy jelitowe) – rozpad wiązania amidowego w hydrazydzie → 4-hydroksybenzoesan + hydrazyna/pochodne.
- Mikroflora jelitowa może przeprowadzać:
- redukcję wiązania C=N lub N–N,
- dalsze przekształcenia hydrazydów (reduktywne rozszczepienie N–N),
- biotransformacje aldehydu naftalenowego.
- Grupa fenolowa może ulegać koniugacji (glukuronidacja/sulfatacja) już w enterocytach (UGT, SULT).
Następnie poprosiłem o ocenę szkodliwości potencjalnych metabolitów:

Oczywiście to luźna rozkmina, natomiast warto zachować pewną ostrożność jeżeli zdecydujemy się przyjmować ten środek doustnie; minimum BHP to wybór kapsułek dojelitowych odpornych na niskie pH w żołądku.
Podawanie pozajelitowe to konieczność rozpuszczenia w DMSO, ewentualnie sterylny olej/DMSO - nie jest rozpuszczalny w wodzie.
Czy ktoś ma jakieś doświadczenia z slupp32 do iniekcji?
Cytat z MartineZ data 14 września, 2026, 10:30 amSlyszalem o przygotowaniu w minimalnej ilości DMSO i dodawaniu PEG 400. Osobiście brałem przez prawie 2 miesiące niskie dawki doustne i nie zauważyłem żadnego efektu, kardaryna była znacznie lepsza.
Slyszalem o przygotowaniu w minimalnej ilości DMSO i dodawaniu PEG 400. Osobiście brałem przez prawie 2 miesiące niskie dawki doustne i nie zauważyłem żadnego efektu, kardaryna była znacznie lepsza.