Cytat z habz data 17 września, 2026, 2:01 pm

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0140673625021555

Najnowszy agonista amyliny (podobnie jak Cagrilintide), utrata wagi do 20% przez 48 tygodni.

Podsumowanie
Wprowadzenie
Terapie oparte na amylinie stają się obiecującymi metodami leczenia otyłości. Eloralintyd to nowy, selektywny agonista receptora amylinowego, opracowywany z myślą o kontroli masy ciała. Przeprowadziliśmy randomizowane badanie kliniczne II fazy z podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną otrzymującą placebo, którego celem była ocena skuteczności i bezpieczeństwa różnych dawek oraz schematów zwiększania dawki eloralintydu podawanego raz w tygodniu w porównaniu z placebo u dorosłych z otyłością lub nadwagą oraz co najmniej jedną chorobą współistniejącą związaną z masą ciała.
Metody
Do badania włączono 263 uczestników z 46 ośrodków badawczych w USA. Osoby w wieku 18–75 lat, z wskaźnikiem masy ciała (BMI) wynoszącym co najmniej 30 kg/m² lub co najmniej 27 kg/m² (przy jednoczesnym występowaniu co najmniej jednej choroby współistniejącej związanej z masą ciała) i bez cukrzycy typu 2, zostały losowo przydzielone (w stosunku 2:1:1:1:2:1:2) do grup otrzymujących raz w tygodniu zastrzyki podskórne z placebo lub eloralintydem w dawkach 1 mg, 3 mg, 6 mg bądź 9 mg, albo schematy zwiększania dawki (z 6 mg do 9 mg lub z 3 mg do 9 mg) przez okres 48 tygodni. Głównym punktem końcowym była procentowa zmiana masy ciała względem wartości wyjściowej po 48 tygodniach leczenia. Analizy skuteczności objęły wszystkich losowo przydzielonych uczestników, natomiast analizy bezpieczeństwa dotyczyły wszystkich uczestników, którzy zostali losowo przydzieleni do grup i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku. Badanie zakończono 14 sierpnia 2025 r.; zostało ono zarejestrowane w bazie ClinicalTrials.gov (NCT06230523). Wyniki
W okresie od 5 lutego 2024 r. do 14 sierpnia 2025 r. 263 uczestników (średni wiek 49,0 lat [błąd standardowy 12,6], średnia masa ciała 109,1 kg [22,8], BMI 39,1 kg/m² [6,8]; 204 [78%] kobiety, 205 [78%] osoby rasy białej) przydzielono losowo do grup otrzymujących eloralintyd (1 mg, n=28; 3 mg, n=24; 6 mg, n=28; 9 mg, n=54; 6–9 mg, n=24; oraz 3–9 mg, n=52) lub placebo (n=53). Analizy skuteczności przeprowadzono w oparciu o grupę 263 losowo przydzielonych uczestników. Średnia procentowa zmiana masy ciała względem wartości wyjściowej po 48 tygodniach (estymand skuteczności) wyniosła: –9% (1 mg; 95% przedział ufności [CI]: od –12,6 do –6,3), –12% (3 mg; od –14,9 do –9,8), –18% (6 mg; od –20,7 do –14,5), –20% (9 mg; od –22,7 do –17,5), –20% (6–9 mg; od –22,7 do –17,0) oraz –16% (3–9 mg; od –18,6 do –14,1), w porównaniu z –0,4% (od –2,2 do 1,4) w grupie otrzymującej placebo. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi podczas stosowania eloralintidu były nudności (1 mg: 11%, 3 mg: 13%, 6 mg: 64%, 9 mg: 33%, 6–9 mg: 54%, 3–9 mg: 25%, placebo: 14%) oraz zmęczenie (1 mg: 0%, 3 mg: 13%, 6 mg: 29%, 9 mg: 43%, 6–9 mg: 46%, 3–9 mg: 21%, placebo: 12%).
Interpretacja
Stosowanie eloralintidu skutkowało istotnym klinicznie, zależnym od dawki zmniejszeniem masy ciała w okresie 48 tygodni i było na ogół dobrze tolerowane, co przemawia za potencjalnym wykorzystaniem tego leku w terapii otyłości.
Finansowanie
Eli Lilly.