UBT251 - badania nad nowym potrójnym agonistą
Retatrutyd jest związkiem referencyjnym w badaniach nad potrójnym agonistą, a jego dostępność maleje. W sierpniu 2026 roku Eli Lilly złożyło sześć pozwów federalnych przeciwko sprzedawcom retatrutydu, skierowało ponad 200 innych spraw do organów regulacyjnych i organów ścigania i planuje złożyć wniosek regulacyjny na początek 2027 roku.
UBT251 to związek, który ma go zastąpić. Jest to podawany raz w tygodniu agonista tych samych trzech receptorów, opracowany przez United Biotechnology i licencjonowany przez Novo Nordisk, z wynikami badań fazy 2 przewyższającymi wyniki retatrutydu w tym samym punkcie czasowym, a także bez działań egzekucyjnych przeciwko jego dostawom.
Te dwa leki nie są identyczne. UBT251 działa w niższej dawce i wydaje się zawierać mniej glukagonu, co zmienia jego profil tolerancji. Poniżej znajduje się podsumowanie przyczyn tej zmiany i tego, gdzie UBT251 może, a gdzie nie może być stosowany jako substytut.
Dlaczego UBT251 jest następcą
Zastąpienie retatrutydu w badaniach wymaga tego samego mechanizmu, wystarczająco silnych danych z badań na ludziach, aby zakotwiczyć projekt eksperymentalny, oraz podaży, która nie jest poddawana takiej samej presji. UBT251 obecnie spełnia wszystkie trzy warunki.
Ten sam mechanizm. UBT251 to pojedynczy peptyd, podawany raz w tygodniu agonista receptorów GLP-1, GIP i glukagonu, tej samej klasy i formatu co retatrutyd.
Dane z badań na ludziach na tym samym lub wyższym poziomie. UBT251 spowodował 19,7% utratę masy ciała po 24 tygodniach przy dawce 4 mg, w porównaniu z 17,5% po 24 tygodniach przy dawce 12 mg w przypadku retatrutydu. Lek okazał się skuteczniejszy niż semaglutyd pod względem poziomu HbA1c u pacjentów z cukrzycą typu 2, a jego farmakokinetyka u ludzi została opublikowana po raz pierwszy.
Brak działań egzekucyjnych. Ani Novo Nordisk, ani United Biotechnology nie ogłosiły żadnych postępowań sądowych ani skierowań dotyczących badań nad UBT251 do października 2026 r. Novo posiada licencję poza Wielkimi Chinami, a nie pierwotny majątek patentowy, jego globalny program znajduje się w fazie 1b/2a bez daty złożenia wniosku, a jego dotychczasowe działania egzekucyjne były skierowane na produkty semaglutydowe dostępne na rynku.
Opisuje to obecną sytuację i nie stanowi gwarancji, ponieważ firma Novo intensywnie poszukiwała związków semaglutydu, gdy produkt ten wszedł na rynek. Jednak w obecnych ramach czasowych UBT251 jest o kilka lat w tyle za retatrutydem na Zachodzie, a okres jego otwartej dostępności jest odpowiednio dłuższy. Wraz z wycofywaniem retatrutydu z katalogów producentów, UBT251 jest związkiem, który ma szansę zająć jego miejsce jako domyślny potrójny agonista w badaniach laboratoryjnych.
Skąd wziął się UBT251
UBT251 to długo działający syntetyczny peptyd opracowany przez The United Bio-Technology (Hengqin), spółkę zależną The United Laboratories International Holdings. W marcu 2025 roku firma Novo nabyła prawa do leku na całym świecie poza Wielkimi Chinami za 200 milionów dolarów z góry i do 1,8 miliarda dolarów w kolejnych etapach (ogłoszenie o licencji). Umowa została podpisana w ramach badania fazy 1b z udziałem 36 pacjentów, którzy odnotowali średnią utratę masy ciała wynoszącą około 15% po 12 tygodniach w grupie otrzymującej najwyższą dawkę (Fierce Biotech). Po odczycie fazy 2, dyrektor naukowy Novo opisał związek jako wykazujący „zróżnicowany” profil kliniczny, bezpieczeństwa i tolerancji (BioPharma Dive).
Autorzy: Thegrandmasterofbb
Bardzo ciekawe są te zależności i siła pobudzania różnych receptorów w lekach GLP-1. Pamiętam wrzucone przez ciebie tłumaczenie pewnego artykułu tu na forum gdzie prezentowałeś te zależności przy tirzie i recie.
Ciekawe jak to wygląda dokładnie tutaj, jest informacja o mniejszym pobudzaniu glukagonu. Robi się ostra konkurencja i Novo nie odpuszcza, to dobry zwiastun dla użytkowników.
POdejrzewam, że Ki/Kd czy EC50 dla UBT251 jeszcze jakiś czas nie poznamy. Tajemnica jest tajemnica. Ciekawi natomiast stosunek aktywności GCGR do GLP-1R i GIPR, a nie samo powinowactwo. A to dlatego, że w przypadku potrójnych agonistów, takich jak retatrutyd czy UBT251, o efekcie końcowym decyduje nie tylko to, jak silnie cząsteczka wiąże receptor, ale przede wszystkim to, jaki sygnał wywołuje po związaniu i jak ten sygnał współdziała z aktywacją pozostałych receptorów.
GLP-1R, GIPR i GCGR uczestniczą w regulacji metabolizmu w (przynajmniej) częściowo przeciwstawny sposób, a wzajemne proporcje efektów ich aktywacji mogą mieć spore znaczenie dla efektu klinicznego niż sama wartość Kd. Ale skoro nic jescze nie wiadom0...poczekamy, zobaczymy.