Peptydy zwiększające produkcję hormonu wzrostu
Cytat z V data 3 marca, 2026, 12:40 pmAby w pełni zrozumieć różnice, trzeba podzielić je na dwie główne kategorie:
- GHRH (analogi hormonu uwalniającego hormon wzrostu): Dają przysadce sygnał do produkcji GH. Należą do nich: Sermorelina, CJC-1295, Tesamorelina.
- GHRP (peptydy uwalniające hormon wzrostu / mimetyki greliny): Stymulują uwalnianie zapasów GH i hamują somatostatynę (hormon blokujący GH). Należy do nich: Ipamorelina, GHRP-2, GHRP-6.
Oto szczegółowe porównanie najważniejszych substancji:
1. Kategoria GHRH (Sygnał do produkcji)
- Sermorelina:
- Siła: Najsłabsza z zestawienia.
- Działanie: Wywołuje łagodny, bardzo naturalny puls GH. Ze względu na bardzo krótki czas półtrwania (ok. 10-20 minut) wymaga częstych iniekcji. Stosowana głównie w łagodnych terapiach anti-aging.
- CJC-1295 bez DAC (znane też jako Mod GRF 1-29):
- Siła: Umiarkowana do silnej.
- Działanie: Zmodyfikowana wersja Sermoreliny o wydłużonym czasie półtrwania (ok. 30 minut). Generuje znacznie silniejszy i stabilniejszy puls GH niż Sermorelina. Zachowuje naturalny, fizjologiczny rytm (wyrzut i spadek).
- CJC-1295 z DAC (Drug Affinity Complex):
- Siła: Bardzo silny wpływ na całkowity poziom zmagazynowanego IGF-1.
- Działanie: DAC wiąże peptyd z białkami krwi, wydłużając czas półtrwania do kilku dni. Powoduje tzw. "GH bleed" – ciągłe, powolne uwalnianie hormonu wzrostu bez naturalnych przerw (pulsów). Bardzo mocno podnosi poziom IGF-1 (insulinopodobnego czynnika wzrostu), ale niefizjologiczny, ciągły wyrzut może po czasie obciążać przysadkę.
- Tesamorelina:
- Siła: Najsilniejszy i najskuteczniejszy z GHRH dostępnych na rynku medycznym.
- Działanie: Zatwierdzony przez FDA lek (np. pod nazwą Egrifta). Generuje ogromny, ale naturalny puls GH. Jest klinicznie udowodniony jako wysoce skuteczny w redukcji tkanki tłuszczowej trzewnej i mocnym podnoszeniu poziomu IGF-1 bazowego.
2. Kategoria GHRP (Uwalnianie zapasów)
- Ipamorelina:
- Siła: Umiarkowana (słabsza niż GHRP-2 czy Heksarelina).
- Działanie: Uchodzi za "najczystszy" peptyd GHRP. Wywołuje stabilny, dość długi puls GH, ale w przeciwieństwie do innych peptydów z tej grupy, nie podnosi poziomu kortyzolu ani prolaktyny, nawet przy wyższych dawkach. Nie powoduje też napadów wilczego głodu.
- Inne podobne peptydy (GHRP-2, GHRP-6, Heksarelina):
- GHRP-6: Wywołuje umiarkowany/silny wyrzut GH, ale jest znany z wywoływania ekstremalnego, niemal niekontrolowanego głodu (silna stymulacja greliny). Lekko podnosi kortyzol i prolaktynę.
- GHRP-2: Silniejszy wyrzut GH niż Ipamorelina i GHRP-6. Słabiej stymuluje apetyt niż GHRP-6, ale mocniej niż Ipamorelina podnosi poziom kortyzolu i prolaktyny.
- Heksarelina: Posiada największą siłę wyrzutu GH ze wszystkich wymienionych. Generuje potężny skok hormonu wzrostu, ale jej wadą jest szybka desensytyzacja (przysadka szybko przestaje na nią reagować) oraz najwyższy skok kortyzolu i prolaktyny.
Tabela podsumowująca wyrzut GH
Peptyd
Klasa
Siła piku GH
Czas uwalniania
Wpływ na kortyzol/prolaktynę
Sermorelina
GHRH
Niska
Krótki puls
Brak
CJC-1295 bez DAC
GHRH
Umiarkowana/Wysoka
Średni puls
Brak
CJC-1295 z DAC
GHRH
Wysoka (całkowita pula)
Ciągły (dni)
Brak
Tesamorelina
GHRH
Bardzo Wysoka
Silny puls
Brak
Ipamorelina
GHRP
Umiarkowana
Długi puls
Brak
GHRP-2
GHRP
Wysoka
Silny puls
Umiarkowany
Heksarelina
GHRP
Bardzo Wysoka
Krótki, potężny puls
Znaczny
Ważna uwaga dotycząca synergii:
Stosowanie peptydu z grupy GHRH (np. Mod GRF 1-29) z peptydem z grupy GHRP (np. Ipamoreliną) nie działa addytywnie (1+1=2), ale synergistycznie (1+1=5). GHRH daje sygnał do produkcji, a GHRP otwiera "bramy" i blokuje somatostatynę. Taka kombinacja daje potężny, wielokrotnie wyższy wyrzut GH niż jakikolwiek z tych peptydów stosowany solo.
Aby w pełni zrozumieć różnice, trzeba podzielić je na dwie główne kategorie:
- GHRH (analogi hormonu uwalniającego hormon wzrostu): Dają przysadce sygnał do produkcji GH. Należą do nich: Sermorelina, CJC-1295, Tesamorelina.
- GHRP (peptydy uwalniające hormon wzrostu / mimetyki greliny): Stymulują uwalnianie zapasów GH i hamują somatostatynę (hormon blokujący GH). Należy do nich: Ipamorelina, GHRP-2, GHRP-6.
Oto szczegółowe porównanie najważniejszych substancji:
1. Kategoria GHRH (Sygnał do produkcji)
- Sermorelina:
- Siła: Najsłabsza z zestawienia.
- Działanie: Wywołuje łagodny, bardzo naturalny puls GH. Ze względu na bardzo krótki czas półtrwania (ok. 10-20 minut) wymaga częstych iniekcji. Stosowana głównie w łagodnych terapiach anti-aging.
- CJC-1295 bez DAC (znane też jako Mod GRF 1-29):
- Siła: Umiarkowana do silnej.
- Działanie: Zmodyfikowana wersja Sermoreliny o wydłużonym czasie półtrwania (ok. 30 minut). Generuje znacznie silniejszy i stabilniejszy puls GH niż Sermorelina. Zachowuje naturalny, fizjologiczny rytm (wyrzut i spadek).
- CJC-1295 z DAC (Drug Affinity Complex):
- Siła: Bardzo silny wpływ na całkowity poziom zmagazynowanego IGF-1.
- Działanie: DAC wiąże peptyd z białkami krwi, wydłużając czas półtrwania do kilku dni. Powoduje tzw. "GH bleed" – ciągłe, powolne uwalnianie hormonu wzrostu bez naturalnych przerw (pulsów). Bardzo mocno podnosi poziom IGF-1 (insulinopodobnego czynnika wzrostu), ale niefizjologiczny, ciągły wyrzut może po czasie obciążać przysadkę.
- Tesamorelina:
- Siła: Najsilniejszy i najskuteczniejszy z GHRH dostępnych na rynku medycznym.
- Działanie: Zatwierdzony przez FDA lek (np. pod nazwą Egrifta). Generuje ogromny, ale naturalny puls GH. Jest klinicznie udowodniony jako wysoce skuteczny w redukcji tkanki tłuszczowej trzewnej i mocnym podnoszeniu poziomu IGF-1 bazowego.
2. Kategoria GHRP (Uwalnianie zapasów)
- Ipamorelina:
- Siła: Umiarkowana (słabsza niż GHRP-2 czy Heksarelina).
- Działanie: Uchodzi za "najczystszy" peptyd GHRP. Wywołuje stabilny, dość długi puls GH, ale w przeciwieństwie do innych peptydów z tej grupy, nie podnosi poziomu kortyzolu ani prolaktyny, nawet przy wyższych dawkach. Nie powoduje też napadów wilczego głodu.
- Inne podobne peptydy (GHRP-2, GHRP-6, Heksarelina):
- GHRP-6: Wywołuje umiarkowany/silny wyrzut GH, ale jest znany z wywoływania ekstremalnego, niemal niekontrolowanego głodu (silna stymulacja greliny). Lekko podnosi kortyzol i prolaktynę.
- GHRP-2: Silniejszy wyrzut GH niż Ipamorelina i GHRP-6. Słabiej stymuluje apetyt niż GHRP-6, ale mocniej niż Ipamorelina podnosi poziom kortyzolu i prolaktyny.
- Heksarelina: Posiada największą siłę wyrzutu GH ze wszystkich wymienionych. Generuje potężny skok hormonu wzrostu, ale jej wadą jest szybka desensytyzacja (przysadka szybko przestaje na nią reagować) oraz najwyższy skok kortyzolu i prolaktyny.
Tabela podsumowująca wyrzut GH
|
Peptyd |
Klasa |
Siła piku GH |
Czas uwalniania |
Wpływ na kortyzol/prolaktynę |
|---|---|---|---|---|
|
Sermorelina |
GHRH |
Niska |
Krótki puls |
Brak |
|
CJC-1295 bez DAC |
GHRH |
Umiarkowana/Wysoka |
Średni puls |
Brak |
|
CJC-1295 z DAC |
GHRH |
Wysoka (całkowita pula) |
Ciągły (dni) |
Brak |
|
Tesamorelina |
GHRH |
Bardzo Wysoka |
Silny puls |
Brak |
|
Ipamorelina |
GHRP |
Umiarkowana |
Długi puls |
Brak |
|
GHRP-2 |
GHRP |
Wysoka |
Silny puls |
Umiarkowany |
|
Heksarelina |
GHRP |
Bardzo Wysoka |
Krótki, potężny puls |
Znaczny |
Ważna uwaga dotycząca synergii:
Stosowanie peptydu z grupy GHRH (np. Mod GRF 1-29) z peptydem z grupy GHRP (np. Ipamoreliną) nie działa addytywnie (1+1=2), ale synergistycznie (1+1=5). GHRH daje sygnał do produkcji, a GHRP otwiera "bramy" i blokuje somatostatynę. Taka kombinacja daje potężny, wielokrotnie wyższy wyrzut GH niż jakikolwiek z tych peptydów stosowany solo.